Rosemary (kortweg Roos) kreeg na een zware burn-out ernstige paniekaanvallen en raakte werkloos. Maar van de hele dag thuis zitten werd haar situatie niet beter. Ze kreeg het advies om vrijwilligerswerk te gaan zoeken en kwam zo bij de voedselbank terecht. “Ik voelde me meteen thuis. Ik kreeg de ruimte om te kijken wat ik aankon en mijn collega’s waren vol begrip. Ook voelde ik me nuttig, een gevoel dat ik al een hele tijd niet had gehad.” Roos maakt schoon en werkt als uitdeler. “Een hele ochtend mensen blij maken. Sommige klanten maken uitgebreid een kletspraatje met de vrijwilligers; anderen schuifelen weer stilletjes langs. Dat vind ik mooi. Iedereen die hier komt heeft zijn eigen verhaal. Het kost vaak heel veel moeite om die eerste stap naar de voedselbank te nemen. Dat komt door het vooroordeel dat alleen losers naar de voedselbank gaan en dat ze de problemen aan zichzelf te danken hebben. Maar het is heus niet zo dat mensen altijd zelf verantwoordelijk zijn voor hun financiële problemen. Met een beetje pech sta je hier opeens in de rij en vraag je je af wat er fout is gegaan.” Het vrijwilligerswerk heeft Roos veel gebracht: “Ik kreeg mijn zelfvertrouwen terug en heb mijn leven weer een beetje op de rit gekregen.” Lachend voegt ze eraan toe: “Nu nog een betaalde baan. Dan zou ik helemaal gelukkig zijn!”